एकदा मी स्वप्नात देवाला विचारले...
"तु चांगल्या माणसांनाच का लवकर घेऊन जातोस?"
देव म्हणाला,
"मला जी माणसं खुप आवडतात,
ती या भुतलावर मी जास्त वेळ ठेवत नाही...!
मी म्हणालो,
"याचा अर्थ मी तुला आवडत नाही?"
देव म्हणाला,
"तसं नाही रे!
तु पण मला खुप आवडतोस!"
मी म्हणालो,
'मग मी या भुतलावर अजून कसा आहे...?'
देव म्हणाला,
'तु भुतलावर माझ्यापेक्षाही कुणाला तरी जास्त आवडतोस म्हणून आहेस...'
मला पण कधी तरी विचार पडतो...
का कधी आयुष्य अस जगाव लागत,
मनात दुख पण ओठावर हसु अणाव लागत,
खुप मनापासुन हवी असते एखादी गोष्ट पण हसत हसत तिला दुर जाताना पहाव लागत...
पण तिला दुर जाताना पाहुण पण आनंद मानावा लागतो;
कारण तीच प्रेम आपल्याच मित्रावर दिसायला लागत...
कोणीतरी तासनतास बोलत रहाव,
आणि बोलता बोलता तिच्या नजरेला भिडाव...
तिने लाजुण गालातल्या गालात गोड हसाव,
आणि मी तिझा निरागस चेहरया कधे एक टक पाहत रहाव...
तिने श्वास घ्यावा आणि माझ ह्रुदय धडकाव...
तिचावरच माझं प्रेम तिला न सांगताच कळाव...
मला अशी एखादी कोणी भेटेल का...?
हे बोल माझ्या पहिल्या प्रेमाच्या आठवणीतले आहेत...
आवडले असतील तर दुसरया प्रेमासाठी मी तयारच आहे...
तुझी आठवण येण्यासाठी काळ वेळ लागत नाही,
तीही माझ्या सारखीच आहे तिलाही तुझ्या शिवाय राहवत नाही...
तुझी आठवण आली तरी मला काही करता येत नाही,
तीही माझ्या सारखीच आहे तिलाही तु दिसल्या शिवाय राहवत नाही...
शेवटी ति पण तुझ्या सारखीच आहे कधी ही येते आणि कधी ही जाते...
तरी हि ती मला हवीहवीशी वाटते...
तु माझ्या जीवनात जणु पावसाच्या सरी सारखी आलीस पण तुझ्या प्रेमाची सर माझ्या मनातच राहिली,
जरी मी आज तुझ्या जीवनात नसलो तरी माझ्या प्रेमाची कायम पडतच राहील...
तु आज मला नकार दिलास पण जेव्हा तुला कोणी नकार देईल तेव्हा तुला माझी आठवण नक्की येईल,
जरी तु मला नकार दिलेलास तरी मला त्याची खंत नाही कारण त्यामुळे तरी तुला माझी नंतर आठवण येईल...
तु जगाच्या कोणत्याही कोपरयात अशील तरी माझ्या प्रेमाची उनीव तुला नक्की भासत राहील,
जरी मी जिवंत नसलो तरी माझे हे ह्रुदय फक्त आणि फक्त तुझ्याच साठी धडकत राहील...
शब्द माझे असले तरी
वर्णन मात्र तुझे आहे...
ह्र्दय माझे असले तरी
त्यावर हाक्क मात्र तुझाच आहे...
वेडा मी असलो तरी
वेड मात्र तुझेच आहे...
नजुक पाकळ्या किती सुंदर असतात,
रंगीत कळ्या रोजच उमलत असतात,
नजरेत भरणारी सर्वच असतात,
पण ह्रुदयात राहणारी माणसं फारच कमी असतात...
असं प्रेम करावं...
थोडं सांगावं थोडं लपवावं,
असं प्रेम करावं...
थोडं रुसावं थोडं हसावं,
असं प्रेम करावं...
गुपचुप फोन वर बोलावं,
कोणाची नज़र पडताच पटकन “अगं” चा “अरे” करावं,
असं प्रेम करावं...
जग पुढे चाललं असलं
तरी आपण मात्र थोडं मागेचं रहावं,
फोन, SMS, आणि E-MAILS च्या जगात ही,
आपण मात्र पत्र लिहुन मांडावं,
असं प्रेम करावं...
कुठे भेटायला बोलवावं,
पण आपण मात्र उशिरा जावं
मग आपणच जाऊन sorry म्हणावं,
असं प्रेम करावं...
वर वर तिच्या भोळसट पनाची
खूप चेष्टा करावी,
पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते हे जरूर सांगावं,
प्रेम एकदाच होतं, नशिबवानानाचं मिळतं,
म्हणूनच जीवापाड जपावं,
असं प्रेम करावं...
असं प्रेम करावं...
त्यासाठीच आयुष्यात एकदा तरी प्रेमात
पड़ाव...
मनापासुन प्रेम करणारा
कधीच वेडा नसतो,
कारण,ते वेड
समजुन घेण्यासाठी
कधी तरी मनापासुन
प्रेम करावे लागते...
विसरावं म्हटलं तरी विसरता येत नाही,
दिवस येतात जातात पण मन कुठेच लागत नाही...
पाऊस पडून गेला तरी,
आठवणीचं आभाळ मोकळं होत नाही...
आठवण आली नाही अस कधी झालच नाही,
आठवयला विसराव लागत,
विसरता मात्र आलच नाही...
तिला सहज विचारलं माझ्यावाचून जगशील का...?
ती म्हणाली माशाला विचार पाण्यावाचून राहशील का...?
हसून पुन्हा तिला विचारलं मला सोडून कधी जाशील का...?
ती म्हणाली कळीला विचार देठा वाचून फुलशील का...?
गंमत म्हणून तिला विचारलं तू माझ्यावर खरच प्रेम करतेस का...?
ती म्हणाली,
पाणावलेल्या डोळ्यांनी नदीला विचार ती उगाच सागराकडे धावते का...?
सहज म्हणालीस विसरूण जा जे काही आपल्यात घडले,
सांग ना मग कसे विसरु ते क्षण जे आठवण बनुन ह्रुदयात शिरले,
सांग ना कसे विसरु ते शब्द तुझे,
जे नेहमीच या कानात घुमले...
एकशे त्रैचाळीस (iluvu) म्हणताना कशी तु लाजत होतीस,
आणि आज बिंधास्त तु कशी काय i hate u बोलत होतीस...
कसे बदलतात शब्द तुझे,
मला एकदा शब्द बदलायला शिकवुण जा
विसरतो मी तुला फक्त एकच कर,
माझा स्वताचा श्वास सोबत तुझ्या घेऊन जा...
तुझ्या प्रेमाचा सुगंध मला देशील का...?
विसरुन सारे जग माझ्या पाशी येशील का...?
मला तुझे प्रेम हवे आहे तु मला
मरेपर्यंत प्रेम करशील का...?
तुझे येणे मला नेहमी सतावते,
झोप उडुन माझ्या मिठीत येऊण बसतेस,
हसनारया ह्रुदयाला तु जरा संभाळुण ठेव
कारण यालाच जग प्रेम म्हणते...
तुझी आठवण येताना
गंध तुझा घेउन येते,
हरवलेल्या स्वप्नांना
रंग तुझा देउन जाते...
तुझ्या पैजणांची रुणझुण
कानांमध्ये दाटुन येते,
मी मिटुन घेतो डोळे तेव्हा
तु मिठीत हळुवार भेटुन जाते...
स्वप्नांतले जगणे माझे
वास्तवाचे भान सुटुन जाते,
मनात तुझ्या आठवांचे
पुन्हा रान पेटुन येते...
तुझी आठवण येताना
गंध तुझा घेउन येते,
हरवलेल्या स्वप्नांना
रंग तुझा देउन जाते...
जन्माला आला आहेस थोडं जगून बघ,
जीवनात दुःख खुप आहेत जरा सोसून बघ,
चिमुठभर दुःखाने कोसळू नकोस दुःखाचे पहाड चढून बघ,
डाव माडंण सोपं असतं थोडं खेळुण बघ,
जगणं कठिण मरणं सोपं दोन्हीतल्या वेदना झेलून बघ,
जीवन मरण एक कोडं असतं जाता जाता एवढं सोडवून बघ....
दुखणार मन...
दुखणार मन आणि गुलाबाचे काटे
यात फरक एवढाच,
की दुखणारया मनाला आवर घालता येत नाही,
आणि गुलाबाला तुझा काटा टोचतो हे सांगता येत
नाही...
तु असली कि, मी माझ्यात नसतो,
तु नसली कि, मी हरवुन जातो...
तु असली कि, जग सुंदर दिसते,
तु नसली कि, जग नुसतेच दिसते...
तु असली कि, हुरळून जाते,
तु नसली कि, मन होरपळुन जाते...
तु असली कि, वाटत खुप बोलाव,
तु नसली कि, वाटत काय बोलाव...
तु असली कि, वेळ कसा जातो हे कळत नाही,
तु नसली कि, वेळ कमी जातो हे कळत नाही...
तु असली कि, मी मुद्दाम रस्ता विसरतो,
तु नसली कि, मला रस्ता कुठे आठवतो...
तु असली कि, मी खुप भटकतो,
तु नसली कि, मी फक्त भरकत्तो...
तु असली कि, मी मी असतो,
तु नसली कि, मी कुणी नसतो...
तु मला मनापासुन आवडतेस
पण माझ तुझ्यावर प्रेम नाही...
तुला पाहावस वाटत
पण माझ तुझ्यावर प्रेम नाही...
तुझ्या सोबत बोलावस वाटत
पण माझ तुझ्यावर प्रेम नाही...
तुझ्यासाठी मी मला विसरेन
पण माझ तुझ्यावर प्रेम नाही...
तुला एक नजर पाहताच मला स्वताहाचा विसर पडतो
पण माझ तुझ्यावर प्रेम नाही...
माझ्या मनातील एका कोपरयात तुझ्यावर खुप प्रेम आहे.
पण तुझा नकार सहण होणार नाही म्हणुन
माझ तुझ्यावर प्रेम नाही...
सर्व म्हणतात कि एकटा आलो होतो
आणि
एकटाच जाणार,
पण खरे हे कि,
दोन लोकनशिवाय कोणी येत नाही
आणि
4 लोकनशिवाय कोणी जात नाही...
स्वप्नांची परी हरवली आहे,
निजेणे पाठ फिरवली आहे,
मिटले डोळे तरी मन जागेच राहते आहे,
वेडी आहे रात्र ही,
आजुण स्वप्नान मगे धवते आहे...
आयुष्य संपण्या अगोदर मला एकदा भेटशील का?
फुल नाही फुलाच्या पाकळी एवढ तरी प्रेम देशील का?
आणि
तेही नाही जमत तर मला कायम चा तरी विसरशील का...?
माझ्या मनातले शब्द
ओठावर कधी आलेच नाहीत,
भाव माझ्या मनातले
तुला कधी कळ्लेच नाहीत...
तुझ्या आठवणीत जग कधी
संपत नाही,
भविष्याचा विचार करु म्हंटले
तर भुतकाळ पाठ सोडत नाही...
स्वप्नातील साज घेऊन ती आली,
ना सांगताच ती या मनाची झाली,
ह्रुदय आता तिच्या शिवाय धडकेना,
का माझ्या प्रियेला प्रित कळेना...?
गोड गुलाबी आणि थोडासा रुसवा,
खुप सारे प्रम आणि थोडसा रागावा,
नको अंतर नको कधी दुरावा,
पावसाला लाजवेल इतका असावा मैत्रिमध्ये ओलावा...
हजारो मैलानचा प्रवास करुन
येणारया लाटेची आणि किणारयाची भेट
असते काही क्षनाची...
तितकिच मैत्री असु दे माझ्याशी पण ओध असु दे
हजारो मैलानची...
भाषा प्रेमाची आज मला कळ्ते आहे,
नकळ्तच मन माझे तुझ्याकधे
वळ्ते आहे,
दुर असुन ही मन मनाशी जुळ्ते आहे,
आठवणी तही सौख्य तुझ्या भेटीचे
मिळते आहे...
प्रेम नाही केलेस तरी चालेल
तिरसकार मात्र करु नकोस...
आठवण नाही काधलीस तरी चालेल
मैत्री मात्र विसरु नकोस...
तुझ्यावर प्रेम करतो,
करत राहिन...
तु जरी जीवनाच्या अखेर पर्यंत
नाही भेटलीस
तरी तुझ्या नावाचा जप मात्र करत राहीन...
College चे जीवन Degree पर्यंत...
प्रेमाच जीवन लग्ना पर्यंत...
पण आपली मैत्री 30 Feb पर्यंत...
जेव्हा येईल तेव्हा तोडुन टाकू...
मनात तुझ्या नसताना ही
मागे वळून पाहशील का...?
तुझ्याचसाठी थांबलो इथे
दोन शब्द प्रेमाने बोलशील का...?
कसे आहे हे जग
आजुण समजु शकलो नाही...
विखुरलेले स्वप्न
एकवटु शकलो नाही...
कदाचीत मीच वाईट असणार
जे तुझ्या ह्रुदयात उतरु शकलो नाही...
